Mój profil Wszyscy Autorzy

Marek Ryś
Miejscowość:	Trzeszczany
Województwo:	lubelskie
Wiek:	47
Mój sprzęt
Aparat:	Canon 20D,60D
Obiektyw:	24 -105 f4 L IS
	Tamron 17-50 f 2,8
	Canon 50 1,8
Wyposażenie:	Tamron 70-200/2.8 Di LD (if) Macro

O mnie

Trzeszczany, to moje miejsce na ziemi, gdzie mieszkam, gdzie zrodziła się moja największa pasja fotografia. Tu w domowym zaciszu pracuję nad swoimi zdjęciami, udoskonalam i poprawiam ich jakość. Ciekawość ludzi i świata sprawia, że uwielbiam włóczyć się z aparatem , w samotności odwiedzając odludne miejsca, w dzień czy w nocy, a odrobina adrenaliny przy tym daje mi dodatkową przyjemność z tego, co robię. Kocham nasze góry, a w szczególności Pieniny. Powtórzę tu słowa Władysława Anczyca: "Kto nie był w Tatrach i Pieninach, ten nie był nigdzie i nic nie widział". Staram się odwiedzać te miejsca, kiedy tylko mogę i na ile pozwala mi czas i oczywiście fotografować wszystko, co godne mojej uwagi, a jest wiele takich ciekawych miejsc, jeszcze przeze mnie nie odkrytych. Wędrując i robiąc zdjęcia lubię spotykać się i rozmawiać z zupełnie obcymi sobie ludźmi, a i mieszkańcy terenów, które odwiedzam są bardzo ciekawi, tego co robię, po co i dlaczego. Zdarzają się przy tym ciekawe , miłe i czasami śmieszne sytuacje , jak ta dla przykładu. Przed jednym z domów siedzi starsza pani i robi coś na drutach. Zatrzymałem się, przywitałem i zapytałem czy jest tu cerkiew w pobliżu, czy dobrze jadę. Pani zapytała: a ksiądz do nas na rekolekcje? Pewnie z mojej niegolonej przez trzy dni brody wyciągnęła takie wnioski . Powiedziałem, że jestem tylko turystą i potrzebuję zrobić kilka zdjęć. Pani wskazała drogę, podziękowałem i tak się rozstaliśmy. W innym miejscu ( Beskid Niski) śpieszyła ku mnie ciekawa pani ,więc grzecznie przywitałem się i pytam jak się tu żyją Pani odpowiada: a panie dobrze teraz się pożenili z Polakami to już nie te czasy łemkowszczyzna. Na koniec rozmowy orzekła: lecę bo u nas w cerkwi rekolekcje trzeba obejście posprzątać Zapracowana kobieta , poszła śpiesznie utykając na jedną nogę. Popatrzyłem jeszcze chwilę za nią i na cerkiew. Za ogrodzeniem tylko fruwały liście i trwało sprzątanie. Piszę to bo lubię rozmawiać z ludźmi bardzo cenię ich szczerość. Daje mi to sporo zadowolenia z ciągłego poznawania nowych miejsc i ludzi. Postanowiłem poznać dokładnie Ziemię Hrubieszowską, chociaż nie sądziłem, że może być tak piękna; myliłem się. Odkrywam jej piękno wciąż na nowo i wciąż mnie zadziwia to, co spotykam w czasie swoich wyjazdów w plener. Publikuję swoje zdjęcia w serwisie Polskie Krajobrazy.pl Jest to pierwszy fotograficzny przewodnik po Polsce, w którym zamieszczane są zdjęcia z różnych, ciekawych miejsc naszego kraju. Lubelszczyzna to ciekawy i bogaty region. Staram się utrwalać i pokazać jego piękno na swoich zdjęciach innym, najlepiej i najpiękniej, jak umiem. Turyści przyjeżdżają, poznają i odjeżdżają zadowoleni. Rozmawiam także z ludźmi z wielkich miast. Gratulują nam spokoju, gościnności i otwartości. Mówią o nas dobrze i to mnie bardzo cieszy. Mam już pewne osiągnięcia, choćby takie: - I nagroda w IV edycji konkursu fotograficznego Horodło w obiektywie - I miejsce w konkursie organizowanym przez Powiatową Bibliotekę Publiczną w Hrubieszowie Ziemia Hrubieszowska w obiektywie - Zbiorowa wystawa fotografii Zamojskiego Towarzystwa Fotograficznego w zamojskim Ratuszu Martwa Natura, - Kilka wystaw z moich wypraw po kraju w Gminnej Bibliotece w Trzeszczanach. Może to niewiele, jednak miłe, że moje prace są przez kogoś doceniane. Daje mi dużo osobistej satysfakcji i mobilizuje do dalszej pracy i poprawy swojego fotograficznego warsztatu. Kiedyś natknąłem się na ciekawy informator - Przewodnik po Polsce Wschodniej. Znalazłem w nim, bardzo interesujące informacje na temat cerkwi na wschodzie kraju . Popchnęło mnie to w kierunku poznania tego, co mam prawie w zasięgu ręki. Cerkwie dla mnie mają osobliwy klimat, a ziemia hrubieszowska bogata jest w tego typu zabytkowe obiekty. Postanowiłem poznać te miejsca i tak też uczyniłem. W majowe popołudnie udałem się w kierunku Mycowa, Chłopiatyna i Lisek . Droga była piękna, biegła wśród kwitnących rzepaków, na tle niebieskiego nieba, kwitnących drzew jabłoni i dzikich grusz. Sama radość i uczta dla oczu. Z góry, w miejscowości Chłopiatyn zobaczyłem kopuły cerkwi w Dłużniowie i Mycowie Cudny widok - zaparło mi dech w piersiach. Natychmiast ustawiłem aparat i wykonałem zdjęcia. Musiałem je uwiecznić, bo ta chwila i ten moment nigdy nie są takie same. Potem wiele razy wracałem w te miejsca- rano, w południe& Ludzie idący do kościoła w Mycowie, zaczepiali mnie mówiąc: Pan już był tu kilka razy& Potwierdziłem, że jest tu miejsce, gdzie można odpocząć z aparatem fotograficznym i nie tylko& Myców szczególnie sobie upodobałem. Jest tam tak uroczo, że postanowiłem pojechać o świcie i obserwować wschód słońca i to , jak słońce powoli oświetla kopuły cerkwi Niesamowite przeżycie& Poprzez jesienne pola chodziłem piechotą do Dłużniowa. Tam też jest piękna cerkiew, podobnie, jak ta opuszczona cerkiew w Wyżłowie. Na pewno jeszcze tam wrócę, bo mam pewne pomysły do zrealizowania, a temat godny uwagi. Pewnego dnia wyjechałem z domu, a było jeszcze było ciemno& Dotarłem szlakiem kościołów do cerkwi w Horyńcu i wróciłem, gdy było ciemno. Byłem spełniony...