Zaloguj się | Zarejestruj się
 

» Plebania w Woli Rzeczyckiej

Galeria: Wola Rzeczycka Włącz pokaz slajdów

 
Plebania w Woli Rzeczyckiej

Tytuł zdjęcia: Plebania w Woli Rzeczyckiej


Autor: Krzysztof Wydra
Data dodania: 2009-02-27
Zgłoś uwagi
Zgłoś uwagi
Ocena Oceń zdjęcieDobre Bardzo dobreoceń
Średnia ocena: 0.00  Ocen: 0  Odsłon: 3050 

Z tego konta już oddano głos na to zdjęcie. Można głosować tylko raz!

 

Proszę zaznaczyć ocenę!

 
Opis: Plebania jest położona w północno-zachodniej części zespołu kościelnego w głębi ogrodu. Wymurowana została z cegły, częściowo drewniana, otynkowana od wewnątrz i zewnątrz. Stropy wykonano drewniane na poprzecznych belkach, osłonięte podsufitką, podłogi z desek sosnowych, malowane olejno. W pomieszczeniach mieszkalnych znajduje się parkiet i piece kaflowe.Wybudowana została w 1925 roku, wkrótce po ustanowieniu parafii, z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Sebastyńskiego. Częściowo zdewastowana w czasie II wojny i w latach powojennych. W 1965 roku określona była już jako bardzo zniszczona. Częściowo była odremontowana pod koniec lat 60-tych przez proboszcza Jana Porębę. Remont ukończony został w początku lat 70-tych przez nowego proboszcza ks. Władysława Woroniaka. Obecnie użytkowana jako punkt katechetyczny i częściowo jako tymczasowy skład, niezamieszkała.
Miejscowość: Wola Rzeczycka
Kraina: Sandomierz i okolice
Województwo: podkarpackie
Schowaj mapę

Wola Rzeczycka

Pierwszą wzmiankę o wsi zawdzięczamy Długoszowi, który w Liber Beneficiorum wymienił Wolę Rzeczycką wśród wsi należących do parafii w Charzewicach. Wieś musiała powstać po roku 1464, czyli dacie utworzenia parafii w Pniowie, gdyż wśród jej uposażenia nie było jeszcze dziesięciny z Woli Rzeczyckiej. Dopiero w "Księdze dochodów beneficjów diecezji krakowskiej" z 1529 roku czytamy, że pleban z Pniowa pobiera dziesięcinę snopową m.in. ze wsi Wolya Rzeczyska na Possanyw.

W 1478 roku spotykamy ją jako wieś szlachecką wśród włości Jakuba i Stanisława Zaklików z Międzygórza. Skoro przypadła im jako część spadku po Czyżowskich, to wcześniej musiała należeć do właścicieli pobliskich Rzeczyc i to zapewne z nimi należy wiązać jej początki.

W 1676 roku trybun lubelski, Władysław Goraj - Lipnicki miał tu już 34 poddanych, 2 Żydów i 6 przedstawicieli czeladzi dworskiej. W latach 20-tych XVIII wieku Wolę Rzeczycką nabył książę Jerzy Lubomirski i wkrótce weszła w skład klucza długorzeczyckiego. Niebawem Lubomirscy utworzyli tu obszerny folwark. Oprócz budynku mieszkalnego, składającego się z izby administratorskiej, grudzy dla cieląt, piwnicy i kuchni istniały w folwarku brogi, szopy na słomę, obory, dwie stajnie, gęśli, chlewy, lodownia oraz spichlerz.

W 1740 roku mieszkało w Woli Rzeczyckiej 40 kmieci, 7 komorników i rzemieślnik - łącznie 173 osoby. Pod koniec XVIII wieku liczba ludności wsi zmniejszyła się do 147 osób, nie było już kmieci, jedynie półrolnicy, zagrodnicy, 4 chałupników i 3 komorników. Przed I wojną światową wykazano tu już 585 mieszkańców.

W 1921 roku Wola Rzeczycka razem z przysiółkiem Turki miała 111 domów i 559 mieszkańców, zaś w 1938 ich liczba wzrosła do 731. W okresie międzywojennym wieś stała się ośrodkiem działalności radykalnego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Drzewnego i Ceramicznego, skupiającego pracowników tartaku w Kępie Rzeczyckiej. Jego organizatorem był działacz Francuskiej Partii Komunistycznej, a później KPP, Franciszek Delbas.

Podczas okupacji Wola Rzeczycka była jedną z najbardziej lewicowych wsi w okolicy. Działała tu organizacja lewicowa "Młot i Sierp", a następnie PPR i oddział GL, pod dowództwem Michała Pawelca. W 1943 roku, przez kilka tygodni przebywał tu oddział partyzantki radzieckiej kpt Wałodki.

Obecnie sołectwo Wola Rzeczycka liczy ok. 870 mieszkańców. Do kulturalnych atrakcji wsi można zaliczyć, istniejący od momentu powstania parafii, zwyczaj straży grobowej "Turków", przejęty z pobliskiego Radomyśla.

 
Zobacz zdjęcie w kategorii Kraina: Plebania w Woli Rzeczyckiej
Skomentuj

Opcja tylko dla zalogowanych