Z niewielu miejsc możemy ocenić faktyczne rozmiary Lackowej. Dobrze widoczna jest z Bielicznej i z Izb. Fantastycznie prezentuje się z betonowej drogi łączącej tę ostatnią miejscowość z Mochnaczką. Jednak najlepszym punktem widokowym, z którego możemy ją podziwiać, jest niedaleka Jaworzyna Krynicka. Patrząc z tego szczytu na wschód, bez trudu rozpoznamy charakterystyczną sylwetkę Lackowej, podobną do odwróconej do góry dnem, głębokiej miski. Z tej perspektywy wygląda nieco ponuro: zalesiona, ciemna, niemal czarna. Wraz z sąsiednim Busovem, który znajduje się już po słowackiej stronie granicy, zamyka wschodni horyzont.

Na pierwszy rzut oka nie zachęca do wycieczki. Chyba, że potraktujemy ją jak wyzwanie: zdobędziemy, bo istnieje.

Wycieczka na Lackową z Krynicy Zdrój

Dogodnymi punktami wypadowymi do "zaliczenia" Lackowej są Wysowa, Hańczowa, Banica, Izby lub Mochnaczka. Osobiście zachęcam jednak do podjęcia próby wejścia na nią z Krynicy. Co prawda to dość poważne wyzwanie logistyczne, czasowe i kondycyjne, zapewniam jednak, że warte podjętego trudu.

Lackowa oglądana z góry Łan (742 n.p.m.) wznoszącej się nad Tyliczem. Po prawej stronie widoczny Busov (1002 n.p.m.) - najwyższy szczyt Beskidu Niskiego rozciągający się już po słowackiej stronie.

Dzięki wyprawie na Lackową z Krynicy w pełni docenimy to, co w tej górze najistotniejsze - odosobnienie. W porównaniu do Pasma Jaworzyny, z którym kojarzona jest Krynica, Lackowa to inny świat. Warto go posmakować.

Zachodnia "ścianka"

Z niewielu miejsc możemy ocenić faktyczne rozmiary Lackowej. To niestety jest powodem jej permanentnego niedoceniania przez turystów. Tymczasem to jedna z najbardziej urwistych gór w okolicy i w całych Beskidach. Zdobywając ją od strony Krynicy, przekonamy się o tym aż nadto dosadnie.

Słynna "zachodnia ścianka" to prawdziwa golgota dla niczego nieświadomych turystów. Jest tak stromo, że czasem wręcz trudno utrzymać równowagę. Jedynym sprawdzonym sposobem pokonywania stromizny to droga od drzewa do drzewa. Tylko dzięki temu możemy raz na jakiś czas spokojnie stanąć na stoku, wyprostować się i zaczerpnąć oddechu. Teoretycznie to tylko 300 m. różnicy poziomów, jednak pokonanie ich to prawdziwy sprawdzian dla niejednego turysty.

Lackowa widziana z drogi prowadzącej z Mochanczki Niżnej do Izb.

Po dotarciu na szczyt szacunek dla Lackowej jest bliski nabożności, a wyobrażenie rozmiarów góry sięga chmur. Na Lackowej naprawdę nietrudno poczuć się ZDOBYWCĄ.

Lackowa - Okrutna góra

Ta góra długo broni prawdy o sobie. Dopiero w ostatnim momencie, kiedy zwykle już nie ma odwrotu, pokazuje prawdziwą twarz: wyniosłą, niedostępną i dla wielu bardzo okrutną.

W lecie wyciska siódme poty, wiosną i jesienią poniewiera w błocie, zimą zdziera, wczepiające się w stok dłonie. Z jej szczytu nie rozciąga się żadna panorama. Las i samotność. Z niewielu miejsc możemy ocenić faktyczne rozmiary Lackowej...

Wackowa, Chorągiewka Pułaskiego, Plackowa...

Nazwa Lackowa wywodzi się od imienia Łacko, który był zapewne dawnym właścicielem tego terenu.

W niektórych, szczególnie wcześniejszych publikacjach, spotykana jest też nazwa Wackowa. Wzięła się ona z błędnego tłumaczenia nazwy góry z języka ukraińskiego. Łemkowska Lackowa zaczyna się od specyficznej zgłoski "ł" pisanej tak samo jak polskie "w". Stąd przekłamanie.

Drewniany krzyż na górze Łan, która jest jednym z najlepszych punktów widokowych na Lackową - najwyższy szczyt Beskidu Niskiego po stronie poslskiej.

Tradycja przekazała także nazwę Chorągiewka Pułaskiego. Zgodnie z nią ze szczytu góry za pośrednictwem sygnałów flagowych miały się porozumiewać dwa obozy konfederatów barskich - w Izbach i Blechnarce. Niestety żadne ze źródeł, z których korzystałem, słowem nawet nie wspomniało o nazwie "Plackowa"....

Proponowana trasa wycieczki:

Krynica - Mochnaczka Niżna (autobusem) - Lackowa (znaki zielone) - przeł. Pułaskiego (znaki zielone) - Bieliczna (na dziko) - Izby (kamienistą drogą wzdłuż Białej) - Mochnaczka Niżna (utwardzoną drogą rozpoczynającą się na południe od wsi) - Huzary (znaki czerwone) - Szalone (znaki żółte) - Góra Parkowa (znaki żółte i niebieskie) - Krynica (znaki żółte i niebieskie). Zaproponowaną trasę możemy skrócić w ten sposób, że z Mochnaczki Niżnej przedostaniemy się do Krynicy asfaltową drogą przez Jakubik. Zawsze możemy też próbować wrócić do Krynicy autobusem z Mochnaczki Niżnej lub Izb.