Na miasto Wąchock wybił się po latach niebytu jakieś parę lat temu. Jak dobrze popytać, to nikt nie pamięta, kiedy restytuowano prawa i zamiast wsi Wąchock pojawiło się w Polsce miasto Wąchock.

Kazimierz Dolny można poznawać na dwa sposoby: zwiedzając lub przeżywając. Nie ulega wątpliwości, że druga metoda jest o wiele lepsza. Niestety, posiada też mankamenty: jest dużo bardziej czasochłonna i… kosztowna.

Los obszedł się okrutnie z Szydłowem. Nie ma szczęścia to miasto, złośliwym zrządzeniem losu zmienione w prowincjonalną pyzę. Dawna piastowska twierdza, ośrodek o wykraczającym daleko poza rogatki sandomierskiego księstwa, znaczeniu.

Niedaleko wielkopolskiego Wolsztyna leży wieś Obra, w której mieści się pocysterski zespół klasztorny. Cystersi - w przeciwieństwie do Benedyktynów, którzy swoje opactwa budowali na wzniesieniach - lubili lokować się na terenach nizinnych, bagiennych, w dolinach, między rozlewiskami.

O polskich diabłach nie ma ani jednej wzmianki w Biblii. I słusznie. Polskie diabły wymknęły się powszechnemu spisowi diabłów, bo były zbyt niesforne, aby ustać spokojnie w jednym miejscu. Rozproszyły się między ludźmi, aby sprawować pieczę nad ludzkimi przywarami. A jako że na ziemi polskiej szczególnie się im spodobało, to zadomowiły się tu na dobre, a wiele przywar stało się narodowymi bolączkami.

Równina Mazowiecka. Lubię czuć pod stopami jej bezkres podczas wieczornych wędrówek po polach i łąkach. Czuć zapach mojego Mazowsza we wspomnieniach i podglądać zmieniający się krajobraz w pamięci. Czego nie zdążę utrwalić na fotografii, tego następnego dnia już nie będzie.

Małe, przytulne, senne miejsce - Kiernozia. Rodzinna miejscowość najsłynniejszej polskiej kochanicy - Marii z Łączyńskich Walewskiej, faworyty Napoleona Bonapartego.

Są miejsca, które wydają się przemijać, tak jakby właśnie nadszedł późny zmierzch  ich świetności. To miejsca, o których zaczyna się myśleć w czasie przeszłym - szczególnie w deszczowe, jesienne wieczory. Taka jest ich uroda. Taki też jest pejzaż krainy północnego Mazowsza: bezkresnej równiny z wierzbami rosnącymi przy polnych drogach, skarłowaciałych wiosek i sennych miasteczek.

Czy nie mogłoby być w Polsce dwóch miast pachnących korzennymi przyprawami? Pewnie nie,  choć szkoda, bo to zawsze inny smak historii. Toruńskie pierniki i zapomniane  brzeskie pierniki to zupełnie różne opowieści.