Puszcza Kampinoska to naturalne miejsce wypoczynku dla mieszkańców Warszawy i okolic. Większość odwiedzających rozpoczyna jej poznawanie od, położonej w samym sercu Puszczy, wsi Roztoka. Tymczasem dużo bardziej urokliwa, pusta i malownicza jest znajdująca się na zachodzie Granica.

Francuzi mają swoje, słynące na cały świat, aleje platanów. My mamy, nie słynące nigdzie, aleje lip, kasztanowców i topól. Zupełnie nie wiem czemu nasze bardziej mi się podobają.  Chyba mam coś z Tetmajera. To on wszak pisał: "wolę polskie gówno w polu niż fiołki w Neapolu".

Równina Mazowiecka. Lubię czuć pod stopami jej bezkres podczas wieczornych wędrówek po polach i łąkach. Czuć zapach mojego Mazowsza we wspomnieniach i podglądać zmieniający się krajobraz w pamięci. Czego nie zdążę utrwalić na fotografii, tego następnego dnia już nie będzie.

Warszawa prawobrzeżna często jest postrzegana jako ta gorsza, bo... leżąca po drugiej stronie Wisły, za mostami, za korkami, poza centrum. A może to nieprawda i to właśnie tutaj mamy szansę poznać prawdziwego ducha stolicy?

Od 1989 r. krajobraz wokół nas zmienia się w zastraszającym tempie. W miastach wyrastają kolejne wieżowce, na obrzeżach, jak grzyby po deszczu, mnożą się nowe magazyny, supermarkety i nowoczesne osiedla.

Są miejsca, które wydają się przemijać, tak jakby właśnie nadszedł późny zmierzch  ich świetności. To miejsca, o których zaczyna się myśleć w czasie przeszłym - szczególnie w deszczowe, jesienne wieczory. Taka jest ich uroda. Taki też jest pejzaż krainy północnego Mazowsza: bezkresnej równiny z wierzbami rosnącymi przy polnych drogach, skarłowaciałych wiosek i sennych miasteczek.

W Warszawie najbardziej wzruszają mnie kolorowe neony i wbite w bruk szyny nieistniejących już linii tramwajowych. Biegną ciasnymi uliczkami, by nagle urwać się niczym zbłąkana myśl. Mijają Muzeum Archeologii albo mkną ulicą Śniadeckich. Kiedykolwiek tamtędy przechodzę, nasłuchuję miarowego stukotu tramwajowych kół i próbuję wyobrazić sobie stolicę sprzed dziesiątek lat.

Wiele razy słyszałem, że Warszawa jest brzydka, zarówno od mieszkańców, jak i ludzi spoza stolicy. Sam jestem warszawiakiem od urodzenia i może właśnie dlatego muszę czasem stanąć obok i popatrzeć z pewnej perspektywy na swoje miasto, aby w niektórych przypadkach przyznać rację malkontentom, a w innych zdecydowanie zaprzeczyć.

Miedniewice są jednym z największych miejsc pielgrzymkowych archidiecezji warszawskiej oraz przystankiem dla pielgrzymów zmierzających na Jasną Górę. Słyną z poreformackiego zespołu kościelno-klasztornego powstałego na przełomie XVII i XVIII w. i będącego jednym z najcenniejszych zabytków architektury barokowej na zachodnim Mazowszu.